شماره ۱۵۱ - شاد باش ای دل دیوانه که دلبر با ماست

شاد باش ای دل دیوانه که دلبر با ماست
چه خطر گر همه عالم به خصومت برخاست ۱

یک نفس نقد چو دریافته ای فوت مکن
غم فردا چه خوری بیهده فردا،فرداست ۲

گر ملامت زده ی خلق شدی باکی نیست
هر کجا عشق گذر کرد ملامت ز قفاست ۳

به عزا خانه ی کاشانه تفاوت نکند
عشق را میل به جایی ست که معشوق آنجاست ۴

باغ فردوس به آرایش حوری خوب است
پس به هرگوشه که او هست بهشت دل ماست ۵

ار به دوزخ بنشانندم با دوست خوش است
ور بهشت است که بی دوست بود عین خطاست ۶

نه از آن طایفه ام من که فریبم به بهشت
یا از آن قول که در زحمت آسیب عناست ۷

رنج و آسایش این هر دو به یک جو نخرم
که نه این یک بر من زشت و نه آن یک زیباست ۸

راستی دوزخ مطلق به حقیقت آن است
که جگرسوخته ای از بر دلدار جداست ۹

ممکن است از من دلسوخته باور نکنی
ز نزاری چه که در محضر این صدق گواست ۱۰