شماره ۱۵۰ - دل و جانم آنجا که جان و دل است

دل و جانم آنجا که جان و دل است
به جانان که بی جان و دل مشکل است ۱

غلط میکنم چند گویم ز دل
به جانان رسیدن نه کار دل است ۲

ز مبدای فطرت برفته ست حکم
همین است و بس جان به جان مایل است ۳

نه دنیا بمانده ست و نه دین به من
مرا از محبت همین حاصل است ۴

گرفته نشیمن گه جان من
عقابی دلاور ولی بسمل است ۵

نهنگی ست در قلزم آز من
و لیکن چو لنگر دو پا در گل است ۶

بر امید یک قطره از بحر عشق
دو عالم به صد غصه بر ساحل است ۷

ز بن گاه تقلید بربند رخت
که مقصد فراتر از آن منزل است ۸

ندانی به خود هیچ دانا کسی ست
کر بر جمله دانندگان فاضل است ۹

ندانست مستودع از مستقر
هر آن کو درین امتحان داخل است ۱۰

نزاری ز مردان حق گو سخن
دگر هر چه گویی همه باطل است ۱۱