شماره ۸۴ - چو عشق پرده بر افکند و عقل شد محبوب

چو عشق پرده بر افکند و عقل شد محبوب
چه باک که از آن به دیوانگی شدم منسوب ۱

به عشق پرتو خورشید عشق می جویم
وگرنه عقل چه بیند به دیده ی معیوب ۲

قدم چو باز نگیرم همه به دست آرم
علی الخصوص چنین طالب و چنان مطلوب ۳

به صدق دشمن جانیم و در نمی گنجد
محبت دگری با محبت محبوب ۴

هزار سلسله بر هم شکسته ام آخر
که راست طاقت چندین شکایت از رخ خوب ۵

فراق لیلی و بی صبری من مجنون
نسیم یوسف و خرسندی دل یعقوب ۶

نزاریی که به دیوانگی سمر باشد
از او محال بود صابری هم از ایوب ۷