خلاصه و رده‌بندی سنی
همه سنین
در این شعر، زیبایی و خندهٔ معشوق به‌گونه‌ای توصیف شده که حتی خورشید از رشک به او می‌گوید. خندهٔ او مانند یاقوت و قند است و سرو بلند (معشوق) به خنده‌اش تشویق می‌شود.
این شعر از لحاظ محتوا و زبان ساده و قابل‌درک برای عموم است، اما درک عمیق‌تر از زیبایی‌های ادبی و عاشقانهٔ آن ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال دشوار باشد.
شماره ۳۷ - هر گه که بخندد آن نگار دلبند
هر گه که بخندد آن نگار دلبند
از نقطۀ یاقوت فرو ریزد قند ۱
خورشید ز رشک گوید ای سرو بلند
چون خندیدی باز دگر بار بخند ۲
از نقطۀ یاقوت فرو ریزد قند ۱
خورشید ز رشک گوید ای سرو بلند
چون خندیدی باز دگر بار بخند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۶ - بیهوده بر آزار من ، ای سرو بلند
گوهر بعدی:شماره ۳۸ - پیچیدن افعی به کمندت ماند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
