خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از معشوق بلندقامت خود می‌گوید که بی‌دلیل او را آزار می‌دهد و به او سوگند یاد کرده است. شاعر بیان می‌کند که اگرچه او از نابودی خود راضی است، اما از معشوق می‌خواهد که چنین رفتاری را نسبت به خودش نداشته باشد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و اخلاقی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند هلاکت و سوگند ممکن است برای کودکان مناسب نباشد.
شماره ۳۶ - بیهوده بر آزار من ، ای سرو بلند
بیهوده بر آزار من ، ای سرو بلند
تیغت شستی به خون و خوردی سوگند ۱
گر من به هلاک خویش گشتم خرسند
باری تو ز خویشتن چنین بد مپسند ۲
تیغت شستی به خون و خوردی سوگند ۱
گر من به هلاک خویش گشتم خرسند
باری تو ز خویشتن چنین بد مپسند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۵ - ای مه ، به کف ابر زبون خواهی شد
گوهر بعدی:شماره ۳۷ - هر گه که بخندد آن نگار دلبند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
