خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن از وضعیت دشوار خود سخن می‌گوید و از شاه جهان می‌خواهد که قصه‌اش را بخواند تا از حال و روز او آگاه شود. او بیان می‌کند که در میان دو سفر، بدون یاری شاه، بیچاره و درمانده مانده است. همچنین، از همت بلند و بخشش‌های شاه تقدیر می‌کند که گاهی به او توجه می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و اجتماعی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی داشته باشد.
شماره ۷ - گر شاه جهان قصۀ من بنده بخواند
گر شاه جهان قصۀ من بنده بخواند
زین قصه همی حالت من بنده بداند ۱
داند که میان دو سفر بندۀ درویش
بی یاوری شاه چه بیچاره بماند ۲
زان همت چون دریا ، وز آن کف چون ابر
گه گاه بدین بندۀ بیچاره چکاند ۳
زین قصه همی حالت من بنده بداند ۱
داند که میان دو سفر بندۀ درویش
بی یاوری شاه چه بیچاره بماند ۲
زان همت چون دریا ، وز آن کف چون ابر
گه گاه بدین بندۀ بیچاره چکاند ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶ - اختلاف مزاج تو خوش خوش
گوهر بعدی:شماره ۸ - قطعۀ مدح مرا چون دل و چون دیدۀ خویش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
