خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از عناصر طبیعت مانند گل، سنبل، و باغ برای بیان احساسات عمیق و گاه دردناک استفاده می‌کند. شاعر از عشق، جدایی، و رنج سخن می‌گوید و در عین حال به مفاهیمی مانند تربیت، امید، و رحمت الهی اشاره می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات مانند 'آتشی در خانمان خویشتن خواهد زدن' می‌تواند حاوی احساسات شدید و پیچیده باشد که مناسب سنین بالاتر است.
غزل ۳۰۰ - خط ریحانش رقم بر نسترن خواهد زدن
خط ریحانش رقم بر نسترن خواهد زدن
سنبل تر پنجه بر روی سمن خواهد زدن ۱
سروناز من، که سوی باغ شد دامن کشان
طعنها بر نازنینان چمن خواهد زدن ۲
گر هلالی ناگهان در کنج غم آهی کشید
آتشی در خانمان خویشتن خواهد زدن ۳
گل برگ را ز سایه سنبل نقاب کن
در زیر سایه تربیت آفتاب کن ۴
دامن مچین، ز خانه برون آی و هر قدم
ملکی به باد برده و شهری خراب کن ۵
واعظ، به لطف دوست چو امید رحمت‌ست
بسیار درد سرمده و کم عذاب کن ۶
عالیست فهم یار، هلالی، به وصف او
سیماب کشته را کفنی از نقاب کن ۷
سنبل تر پنجه بر روی سمن خواهد زدن ۱
سروناز من، که سوی باغ شد دامن کشان
طعنها بر نازنینان چمن خواهد زدن ۲
گر هلالی ناگهان در کنج غم آهی کشید
آتشی در خانمان خویشتن خواهد زدن ۳
گل برگ را ز سایه سنبل نقاب کن
در زیر سایه تربیت آفتاب کن ۴
دامن مچین، ز خانه برون آی و هر قدم
ملکی به باد برده و شهری خراب کن ۵
واعظ، به لطف دوست چو امید رحمت‌ست
بسیار درد سرمده و کم عذاب کن ۶
عالیست فهم یار، هلالی، به وصف او
سیماب کشته را کفنی از نقاب کن ۷
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۹۹ - اگر برای تو مردن، چه باک از آن مردن؟
گوهر بعدی:غزل ۳۰۱ - ای معلم، خاطر غمدیده من شاد کن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
