خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

شاعر در این شعر به توصیف معشوقه‌ای زیبا و پر رمز و راز می‌پردازد که او را با عناصری مانند گل، پری، فرشته و ماه مقایسه می‌کند. شاعر از زیبایی و جذابیت معشوقه به حدی حیرت‌زده شده که نمی‌داند چگونه او را توصیف کند و از بیان احساسات خود عاجز است. در نهایت، شاعر آرزو می‌کند که بتواند غم‌هایش را با معشوقه در میان بگذارد.

این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از صنایع ادبی و استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

مشاهده کامل

غزل ۲۸۸ - ای گل، از شکل تو با ناز و خرامت گویم

ای گل، از شکل تو با ناز و خرامت گویم
هر چه گویم همه داری، ز کدامت گویم؟ ۱

تو پری، یا ملکی؟ یا مه اوج فلکی؟
حیرتم سوخت، ندانم، بچه نامت گویم؟ ۲

قد برافراختی و سرو بلندت گفتم
رخ برافروز، که تا ماه تمامت گویم ۳

کی توانم که کنم پیش تو آغاز کلام؟
من که هرگز نتوانم که سلامت گویم ۴

در مقامی که دم از افسر جمشید زنند
بنده از خاک کف پای غلامت گویم ۵

پاسبان ساز بدین دولت بیدار مرا
تا غم خود همه شب با در و بامت گویم ۶

ساقیا، جام به کف هوش هلالی بردی
یارب! از جام لبت یا لب جامت گویم؟ ۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۸۷ - شام عید، آن به، که منزل بر سر راهی کنیم
گوهر بعدی:غزل ۲۸۹ - یارب، غم بی‌رحمی جانان به که گویم؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.