غزل ۲۸۷ - شام عید، آن به، که منزل بر سر راهی کنیم

شام عید، آن به، که منزل بر سر راهی کنیم
خلق مه جویند و ما نظاره ماهی کنیم ۱

پیش بالای بلندت فارغیم از یاد سرو
غایت پستی بود، گر فکر کوتاهی کنیم ۲

بی خیالت کی توان قطع بیابان فراق؟
ره خطرناک‌ست، اول فکر همراهی کنیم ۳

خوی او بس نازک و ما بی‌قرار از درد دل
پیش او ناگه مبادا ناله و آهی کنیم ۴

در ره جانان، هلالی، رسم جانبازی خوشست
از سر جان بگذریم و کار دلخواهی کنیم ۵