غزل ۲۴۰ - هر زمان بر صف خوبان بتماشا گذرم

هر زمان بر صف خوبان بتماشا گذرم
چون رسم پیش تو نتوانم از آنجا گذرم ۱

دارم آن سر که: بسودای تو بازم سر خویش
سر چه کار آید؟ اگر زین سر و سودا گذرم ۲

زان خط سبز و لب لعل گذشتن نتوان
گر بصد مرتبه از خضر و مسیحا گذرم ۳

هم نشینا، قدمی چند بمن همره شو
که برش طاقت آن نیست که تنها گذرم ۴

قصر مقصود بلندست، خدایا، سببی
که ازین مرحله بر عالم بالا گذرم ۵

رشته مهر تو گر دست دهد، همچو مسیح
پا بگردن نهم و از سر دنیا گذرم ۶

من که امروز، هلالی، خوشم از دولت عشق
بهتر آنست کز اندیشه فردا گذرم ۷