غزل ۱۳۹ - رند لب تشنه چرا جام شرابی نزند؟

رند لب تشنه چرا جام شرابی نزند؟
چون کسی بر جگر سوخته آبی نزند ۱

هر که خواهد که دمی جام کشد، همچو حباب
خیمه عشق چرا بر سر آبی نزند؟ ۲

شهر ویران کنم از اشک خود، ای گنج مراد
تا دم از عشق تو هر خانه خرابی نزند ۳

با همه مشک فشانی نتواند سنبل
که خم زلف ترا بیند و تابی نزند ۴

یار بد خوست، هلالی، طمع خام مکن
با حذر باش، که شمشیر عتابی نزند ۵