غزل ۱۰۷ - من عاشق و دیوانه و مستم، چه توان کرد؟

من عاشق و دیوانه و مستم، چه توان کرد؟
می خواره و معشوق پرستم، چه توان کرد؟ ۱

گر ساغر سی روزه کشیدم، چه توان گفت؟
ور توبه چل ساله شکستم، چه توان کرد؟ ۲

گویند که: رندی و خراباتی و بد نام
آری، به خدا، این همه هستم، چه توان کرد؟ ۳

من رسته ام از قید خرد، هیچ مگویید
ور زانکه ازین قید نرستم، چه توان کرد؟ ۴

برخاستم از صومعه زهد و سلامت
در کوی خرابات نشستم، چه توان کرد؟ ۵

عهدم همه با پیر مغانست، هلالی
گر با دگری عهد نبستم، چه توان کرد؟ ۶