غزل ۱۰۱ - آب حیات حسنت گل برگ تر ندارد

آب حیات حسنت گل برگ تر ندارد
طعم دهان تنگت تنگ شکر ندارد ۱

ای دیده، تیز منگر در روی نازک او
کز غایت لطافت تاب نظر ندارد ۲

در هر گذر که باشی، نتوان گذشتن از تو
آری، چو جانی و کس از جان گذر ندارد ۳

سگ را به خون آهو رخصت مده، که مسکین
از رشک چشم مستت خون در جگر ندارد ۴

در عشق تو هلالی از ترک سر به سر شد
دیوانه است و عاشق، پروای سر ندارد ۵