غزل ۸۳ - دل به امید کرم دادم و دیدم ستمت

دل به امید کرم دادم و دیدم ستمت
چه ستم ها که ندیدم به امید کرمت؟ ۱

دارم آن سر که به خاک قدمت سر بنهم
غیر ازینم هوسی نیست، به خاک قدمت ۲

تویی آن پادشه مملکت حسن، که نیست
حشمت و خیل بتان در خور خیل و حشمت ۳

لطف تو کم ز کم و جور تو بیش از بیشست
می کنم شکر و ندارم گله از بیش و کمت ۴

عاشق دل شده را موج غم از سر بگذشت
دست او گیر، که افتاده به دریای غمت ۵

رقم از مشک زدی بر رخش، ای کاتب صنع
آفرین بر تو و بر خامه ی مشکین رقمت! ۶

دفتر شرح غمت رفت، هلالی، همه جا
گر چه صد ره ببریدیم زبان قلمت ۷