خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عاشقانه از عشق شدید و جنونآمیزی سخن میگوید که شاعر را به کام آب و آتش میکشد. چشمان معشوق صبر و هوش او را میرباید و عشق او را به خاک و خون میافکند. شاعر از رنجهای عشق و فداکاریهای خود میگوید.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از تصاویر شعری مانند 'قتل' و 'خون' ممکن است برای کودکان مناسب نباشد.
غزل ۲۰ - زان پیشتر که عقل شود رهنمون مرا
زان پیشتر که عقل شود رهنمون مرا
عشق تو ره نمود به کوی جنون مرا ۱
هم سینه شد پر آتش و هم دیده شد پر آب
در آب و آتشست درون و برون مرا ۲
شوخی که بود مردن من کام او کجاست؟
تا بر مراد خویش ببیند کنون مرا ۳
خاک درت ز قتل من آغشته شد به خون
آخر فکند عشق تو در خاک و خون مرا ۴
چشمت، که صبر و هوش هلالی به غمزه برد
خواهد فسانه ساختن از یک فسون مرا ۵
عشق تو ره نمود به کوی جنون مرا ۱
هم سینه شد پر آتش و هم دیده شد پر آب
در آب و آتشست درون و برون مرا ۲
شوخی که بود مردن من کام او کجاست؟
تا بر مراد خویش ببیند کنون مرا ۳
خاک درت ز قتل من آغشته شد به خون
آخر فکند عشق تو در خاک و خون مرا ۴
چشمت، که صبر و هوش هلالی به غمزه برد
خواهد فسانه ساختن از یک فسون مرا ۵
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۹ - ای شهسوار حسن، سر افراز کن مرا
گوهر بعدی:غزل ۲۱ - هست آرزوی کشتن آن تند خو مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.