خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر بیانگر احساسات عمیق عاشقانه و درونی شاعر است که تحت تأثیر جذبههای عشق و کششهای روحی قرار گرفته است. شاعر از تأثیرات نگاه و رفتار معشوق بر خود سخن میگوید و احساس بیاختیاری و تسلیم در برابر عشق را توصیف میکند.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارهها و مفاهیم پیچیده ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
غزل ۱۷ - شوق درون بسوی دری می کشد مرا
شوق درون بسوی دری می کشد مرا
من خود نمیروم، دگری میکشد مرا ۱
با آن مدد که جذبه عشق قوی کند
دیگر بجای پر خطری میکشد مرا ۲
تهمت کش صلاحم وزین لعبتان مدام
خاطر بلعب عشوه گری میکشد مرا ۳
صد میل آتشین بگناه نگاه گرم
در دیده تیزی نظری میکشد مرا ۴
خاکم مگر بجانب خود میکشد؟ که دل
بیخود بخاک رهگذری میکشد مرا ۵
من آنقدر، که هست توان، پای میکشم
امداد دوست هم قدری میکشد مرا ۶
از بار غم، چو یکشبه ماهی، بزیر کوه
شکل هلالی کمری میکشد مرا ۷
من خود نمیروم، دگری میکشد مرا ۱
با آن مدد که جذبه عشق قوی کند
دیگر بجای پر خطری میکشد مرا ۲
تهمت کش صلاحم وزین لعبتان مدام
خاطر بلعب عشوه گری میکشد مرا ۳
صد میل آتشین بگناه نگاه گرم
در دیده تیزی نظری میکشد مرا ۴
خاکم مگر بجانب خود میکشد؟ که دل
بیخود بخاک رهگذری میکشد مرا ۵
من آنقدر، که هست توان، پای میکشم
امداد دوست هم قدری میکشد مرا ۶
از بار غم، چو یکشبه ماهی، بزیر کوه
شکل هلالی کمری میکشد مرا ۷
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۶ - بی تو، چندان که محنتست مرا
گوهر بعدی:غزل ۱۸ - گفتگوی عقل در خاطر فرو ناید مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.