خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر عاشقانه، از زیبایی معشوق خود سخن می‌گوید و آرزو می‌کند که بتواند او را ببوسد و در آغوش بگیرد. او از ناز و ابهت معشوق می‌گوید و تمنا می‌کند که به آرزویش برسد. همچنین، شاعر از درد فراق و دل‌تنگی نیز سخن می‌گوید.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات مانند 'چشم ناپاک' و 'دیده ی خون بار' ممکن است نیاز به توضیح داشته باشند.
غزل ۱۲ - من کیم بوسه زنم ساعد زیبایش را؟
من کیم بوسه زنم ساعد زیبایش را؟
گر مرا دست دهد بوسه زنم پایش را ۱
چشم ناپاک بر آن چهره دریغست، دریغ
دیده ی پاک من اولیست تماشایش را ۲
ناز می بارد از آن سرو سهی سر تا پا
این چه نازست؟ بنازم قد و بالایش را ۳
خواهم از جامه ی جان خلعت آن سرو روان
تا در آغوش کشم قامت رعنایش را ۴
جای او دیده ی خون بار شد، ای اشک، برو
هر دم از خون دل آغشته مکن جایش را ۵
هیچ کس دل به خریداری یاری ندهد
که به هم بر نزند حسن تو سودایش را ۶
زان دو لب هست تمنای هلالی سخنی
کاش، گویی که بر آرند تمنایش را ۷
گر مرا دست دهد بوسه زنم پایش را ۱
چشم ناپاک بر آن چهره دریغست، دریغ
دیده ی پاک من اولیست تماشایش را ۲
ناز می بارد از آن سرو سهی سر تا پا
این چه نازست؟ بنازم قد و بالایش را ۳
خواهم از جامه ی جان خلعت آن سرو روان
تا در آغوش کشم قامت رعنایش را ۴
جای او دیده ی خون بار شد، ای اشک، برو
هر دم از خون دل آغشته مکن جایش را ۵
هیچ کس دل به خریداری یاری ندهد
که به هم بر نزند حسن تو سودایش را ۶
زان دو لب هست تمنای هلالی سخنی
کاش، گویی که بر آرند تمنایش را ۷
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۱ - یار ما هرگز نیازارد دل اغیار را
گوهر بعدی:غزل ۱۳ - آرزومند توام، بنمای روی خویش را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
