غزل ۳ - ای نور خدا در نظر از روی تو ما را

ای نور خدا در نظر از روی تو ما را
بگذار که در روی تو بینیم خدا را ۱

تا نکهت جان بخش تو همراه صبا شد
خاصیت عیسیست دم باد صبا را ۲

هر چند که در راه تو خوبان همه خاکند
حیفست که بر خاک نهی آن کف پا را ۳

پیش تو دعا گفتم و دشنام شنیدم
هرگز اثری بهتر ازین نیست دعا را ۴

می خواستم آسوده به کنجی بنشینم
بالای تو ناگاه بر انگیخت بلا را ۵

آن روز که تعلیم تو می کرد معلم
بر لوح تو ننوشت مگر حرف وفا را؟ ۶

گر یار کند میل، هلالی، عجبی نیست
شاهان چه عجب گر بنوازند گدا را؟ ۷