شاعر در این ابیات از عشق و علاقهی خود به معشوق سخن میگوید و بیان میکند که هر چه دلش میگوید، بازگو میکند. او از زیباییهای معشوق تمجید کرده و اذعان میدارد که دلش به سوی دوست مایل شده است.
این متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و بیشتر مناسب مخاطبان نوجوان و بزرگسال است. همچنین، زبان شعر کلاسیک ممکن است برای گروههای سنی پایینتر چالشبرانگیز باشد.
رباعی ۷۵ - تا من صفت عارض او می گویم
الحق سخن از او چه نکو می گویم ۱
دل مایل دوست گشت و من مایل او
زآن هر چه دلم گفت بگو می گویم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.