شاعر در این بیتها از معشوق خود با تشبیههای زیبا مانند مشک و سرو یاد میکند و با فروتنی اذعان میکند که این توصیفها شاید در شأن او نباشد.
این شعر حاوی مضامین عاشقانه و ادبی است که بدون هیچ محتوای نامناسب میتواند برای تمامی سنین قابل درک و لذتبخش باشد.
رباعی ۷۴ - گر موی تو را مشک خطا می گویم
در تاب مرو که من خطا می گویم ۱
بالای تو گر به سرو گفتم به مرنج
زیرا که حدیث ناروا می گویم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.