شاعر در این ابیات از درد دل و رنجهای عاشقانه میگوید، از بیقراری شبها و ناکامی در عشق شکایت دارد و از دوست میخواهد که حال بیپناهش را بپرسد.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای ادبی مانند 'دل پر خون' و 'لب ساغر' نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
رباعی ۵۷ - بیداری شبهای من از اختر پرس
حال دل پر خون ز لب ساغر پرس ۱
بی زر ز لب دوست به کامی نرسند
ای دوست بیا و از من بی زر پرس ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.