شاعر از باد میخواهد که نشانههای راه عشق را جستجو کند و از یار دلدارش پیامهای دعا و زیارت را بپرسد. او تأکید میکند که حتی اگر صد بار زیارت بر دل سنگین است، باز هم باید با جان و دل از یار پرسید.
این متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی احساسی دارد. همچنین، استفاده از زبان شعر کلاسیک ممکن است برای کودکان کمسنوسال نامفهوم باشد.
رباعی ۵۶ - ای باد نشان کوی دلدار بپرس
از ماش دعا رسان و بسیار بپرس ۱
صد بار اگر زیار بر دل بیش است
او را تو بجان او که صد بار بپرس ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.