در این متن، شاعر از نواختن کمانچه با نغمههای داوود و وزن کردن زر سخن میگوید و شرطی را مطرح میکند که نباید بر کوه طپانچه زد. همچنین، اشارهای به پاسخگویی و شرایط خاص دارد.
متن دارای مفاهیم استعاری و تمثیلی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، درک برخی از اشارات تاریخی یا فرهنگی موجود در متن ممکن است به دانش پیشزمینه نیاز داشته باشد.
رباعی ۵۲ - با نغمه داوود کمانچه نزنید
زر وزن کنید و بر کپانچه نزنید ۱
گفتم به جواب تو درآیم لیکن
شرطیست که بر کوه طپانچه نزنید ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.