خلاصه و ردهبندی سنی
12+
ابر میگرید مانند متهمی که از شرم و حیا گریه میکند. شاعر متوجه میشود که ابر بر عمر تلف شدهی انسانها میگرید.
متن حاوی مفاهیم عمیق فلسفی و احساسی است که ممکن است برای کودکان کمسن قابل درک نباشد. همچنین، موضوع غم و اندوه نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی دارد.
رباعی ۵۱ - ابر آمد و بر روی هوا می گرید
ابر آمد و بر روی هوا می گرید
چون متهم از شرم و حیا می گرید ۱
معلومم شد که او چرا می گرید
بر عمر تلف گشته ما می گرید ۲
چون متهم از شرم و حیا می گرید ۱
معلومم شد که او چرا می گرید
بر عمر تلف گشته ما می گرید ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۵۰ - گویند همایی به هوا می آید
گوهر بعدی:رباعی ۵۲ - با نغمه داوود کمانچه نزنید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.