غزل ۱۶۳ - شب است و خال تو اندر خیال چشم سیاه

شب است و خال تو اندر خیال چشم سیاه
کمند زلف تو دامست و بخت من گمراه ۱

میان این همه ظلمت خیال سودایی
چگ.نه راه برد لا اله الا الله ۲

دلم به زلف تو بسته است امید لیک چه سود
که آن امید دراز است و عمر من کوتاه ۳

ز حصرت دهنت غنچه را جگر خون است
ز رشک زلف تو دارد بنفشه زلف دو تاه ۴

بر آستان تو امشب ز آب دیده من
برست لاله رنگین و بر دمید گیاه ۵

حدیث شوق تو پنهان نمی توانم کرد
که هست برزخ زردم سرشک سرخ گواه ۶

ز آفتاب عذارت بسوخت ابن حسام
کنون به سایه سرو قد تو برد پناه ۷