غزل ۱۵۶ - دلم صید کردی بدان چشم آهو

دلم صید کردی بدان چشم آهو
گرفتار گشتم بدان جعد گیسو ۱

قدم شد خمیده چو ابروی شوخت
نبد با کمال تواش زور بازو ۲

دلم چون پریشان نباشد که باشد
چو زلف تو آشفته دایم برآن رو ۳

تنم را ببستی دلم را بخستی
بدان زلف مشکین و آن چشم جادو ۴

دلا راستی جو و آن سرو قامت
خیال کج ما و ان خط ابرو ۵

چه باریک بینم خیال میانت
سخن در میانست و او به یک مو ۶

چو زان سنبل تر نسیمی نیابیم
بسان بنفشه سر ما و زانو ۷

چرا خال او می کند غارت دل
که یغمای ترکان نبد رسم هندو ۸

نکو دانم اوصاف رویش ولیکن
کما هی حسنش ندانم کما هو ۹

به میدان کیّال روز قیامت
بود نامه عشقم اندر ترازو ۱۰

بخوان شعر ابن حسام از سر سوز
که از جان مستان برآرد هیاهو ۱۱