این متن به توصیف زیباییهای معشوق و تأثیرات آن بر دیگران میپردازد. دهان معشوق آرزوی تنگدستان است و عذارش قبله آتشپرستان. همچنین، اشارهای به غمزههای معشوق و تأثیر آن بر دلها دارد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و استعارههای ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، درک عمیقتر این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
غزل ۱۵۰ - دهانش آرزوی تنگدستان
عذارش قبله آتش پرستان ۱
بجای پسته و شکر تمامست
دهان ساقی و لب نقل مستان ۲
ز دیوان کمال از غایت لطف
بدست آوردم این معنی بدستان ۳
دهانش هست میگویند آن نیست
میانش نیست ، می گویند و هست آن ۴
دل ابن حسام آن غمزه گر خست
کدامین دل که آن غمزه نخست آن ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.