خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این شعر از معشوق خود که به او بیاعتنایی میکند، شکایت میکند و از زیبایی و بلندمرتبگی او سخن میگوید. او از دلتنگی و عشق خود به معشوق میگوید و از او میخواهد که به سویش بازگردد. شاعر همچنین به قدرت عشق و تأثیر آه خود بر دل معشوق اشاره میکند و در پایان، وفاداری خود را به معشوق اعلام میدارد.
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
غزل ۱۴۵ - چه افتادت ای ترک خرگاه من
چه افتادت ای ترک خرگاه من
که بر من نمی تابی ای ماه من ۱
بدین سر بلندی که در سرو تست
بدو کی رسد دست کوتاه من ۲
ز وجهی که نیکوست روی تو خواست
دل رو شناس نکو خواه من ۳
ره صومعه دوش دیدم به خواب
بیا مطرب امشب بزن راه من ۴
چو آیینه گر نیستی سخت دل
اثر کردی اندر دلت آه من ۵
به جز تو نخواهم من اندر دو کون
گواه سخن حسبی الله من ۶
تویی هم حجاب تو ابن حسام
چرا بر نمی خیزی از راه من ۷
که بر من نمی تابی ای ماه من ۱
بدین سر بلندی که در سرو تست
بدو کی رسد دست کوتاه من ۲
ز وجهی که نیکوست روی تو خواست
دل رو شناس نکو خواه من ۳
ره صومعه دوش دیدم به خواب
بیا مطرب امشب بزن راه من ۴
چو آیینه گر نیستی سخت دل
اثر کردی اندر دلت آه من ۵
به جز تو نخواهم من اندر دو کون
گواه سخن حسبی الله من ۶
تویی هم حجاب تو ابن حسام
چرا بر نمی خیزی از راه من ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۴۴ - بی نیازی از نیاز ما چه استغناست این
گوهر بعدی:غزل ۱۴۶ - ای قامت بلند تو عمر دراز من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.