غزل ۱۳۵ - روز الست جرعه عشقت چشیده ایم

روز الست جرعه عشقت چشیده ایم
قالو بلی به گوش ارادت شنیده ایم ۱

ما شاهباز گلشن قدسیم و عمرهاست
با طایران عالم علوی پریده ایم ۲

منزلگه خرابه نه ارامگاه ماست
اینجا مقیِّدیم از آن آرمیده ایم ۳

هر دل هوای دانه و دامی دگر کنند
ما دام زلف و دانه خالت گزیده ایم ۴

زآنجا که از کرام امید کرامت است
ما را عزیز دار که مهمان رسیده ایم ۵

در پرده هوای تو بر کارگاه چشم
نقش خیال روی تو نیکو کشیده ایم ۶

ما را ز دل چه جای شکایت که ما بلا
از دل ندیده ایم که از دیده دیده ایم ۷

ابن حسام را به کمند بلای عشق
بر یاد زلف سرکشت اندر کشیده ایم ۸