این شعر به توصیف زیباییهای فصل بهار و تشبیه آن به ویژگیهای معشوق میپردازد. شاعر با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند نرگس، لاله، نسیم و گلها، حال و هوای بهاری را به تصویر میکشد و از گذرا بودن زمان و اهمیت لحظههای حال سخن میگوید.
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و فلسفی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از تشبیهات و استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
غزل ۸۹ - می بیارید که ایام بهار است امروز
نرگس از ساغر زر جرعه گسار است امروز ۱
دیدهٔ خوش نظر باغ خمار آلود است
قدح لاله پر از نوش گوار است امروز ۲
هم نسیم چمن از باغ بُخور انگیز است
هم شمیم سحری مجمره دار است امروز ۳
گل خوشبوی نشان میدهد از طلعت دوست
سرو دلجوی تو گویی قد یار است امروز ۴
چمن از لاله و از سنبل تر پنداری
راست مانند رخ و زلف نگار است امروز ۵
دی گذر کرد ندانیم به فردا که رسد
حیف از این لحظه که در عین گذار است امروز ۶
در چنین فصل که گفتم سخن ابن حسام
از لب مطرب خوش لهجه به کار است امروز ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.