این متن شعری عاشقانه و غمگین است که در آن شاعر از درد فراق و عشق ناکام سخن میگوید. تصاویر شاعرانهای مانند اشک خونآلود، طوفان، قد بلند معشوق و طبیعت برای بیان احساسات عمیق به کار رفتهاند.
متن دارای مضامین عاطفی پیچیده و احساسات عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از تصاویر شاعرانه مانند 'اشک خونآلود' ممکن است برای کودکان مناسب نباشد.
غزل ۷۱ - هرشب از طوفان چشم آب از سرما بگذرد
مردم چشمم ندانم چو ز دریا بگذرد ۱
اشک خون آلودهی من با شفق همدم شود
آه مینا گون من زین سقف مینا بگذرد ۲
گر ندیدی زحمتی از خار مژگان پای دوست
دیده مفرش کردمی در راه تا وا بگذرد ۳
هر شب از آشوب قدش صد بلا بالا شود
بر گذرگاهی اگر آن سرو بالا بگذرد ۴
گل ز خجلت خِوی کند، نرگس سراندازد به پیش
بر چمن گر قامت آن شوخ رعنا بگذرد ۵
در دماغ باد ناید بوی ریحان بهشت
گر دمی بر طرف آن زلف سمن سا بگذرد ۶
تلخی مردن نبیند آنکه وقت نَزع روح
بر زبانش نام آن لعل شکرخا بگذرد ۷
چون بنفشه سر برآرم پای بوسش را ز خاک
سایهی سَروش اگر بر تربت ما بگذرد ۸
خانهی صبر تو یغما گردد ای ابن حسام
گر خیالی بر دلت زان ترک یغما بگذرد ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.