این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از زیبایی و عطر محبوب خود سخن میگوید و آن را با گل و سنبل مقایسه میکند. همچنین، به ناپایداری عمر و اهمیت توکل به دوست اشاره دارد. در پایان، به رمز و رازهای عرفانی در رسالهای اشاره میشود.
این متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند ناپایداری عمر و رمز و رازهای عرفانی برای سنین پایین ممکن است قابل درک نباشد.
غزل ۶۱ - خرم تر از رخت به چمن گل نیافتند
خوشبوی تر زموی تو سنبل نیافتند ۱
از ناله ام منال که بازار حسن گل
ده روزه بی ترنّم بلبل نیافتند ۲
بنیان عمر و قصر حسات ار چه محکم است
بی اختلال باد تزلزل نیافتند ۳
ازهر وسیله ای که به مقصود قایدست
بهتر زلطف دوست توسل نیافتند ۴
رمزیست در رساله که ابن حسام خواند
کاندر رساله هیچ ترسُّل نیافتند ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.