خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
این شعر به توصیف زیبایی‌های طبیعت در فصل بهار می‌پردازد و با تصاویر شاعرانه‌ای مانند خنده گل‌ها، گریه ابر، و خنده لاله‌ها، فضایی شاد و در عین حال عمیق را خلق می‌کند. همچنین، احساسات شاعر نسبت به طبیعت و عناصری مانند بنفشه و لاله نیز بیان شده است.
این شعر دارای مفاهیم شاعرانه و تصاویر ذهنی است که ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات فلسفی مانند «مست در پای دار می‌خندد» نیاز به درک بالاتری از زندگی و مرگ دارد.
غزل ۵۶ - گل به فصل بهار می خندد
گل به فصل بهار می خندد
سبزه بر مرغزار می خندد ۱
غنچه ی دلگشای تنگ دهان
چون لب لعل یار می خندد ۲
ابر بر لاله زار می گرید
لاله بر کوهسار می خندد ۳
هرشکوفه که زینت چمن است
بر سر شاخسار می خندد ۴
الفتی هست با بنفشه مرا
کوچو من سوگوار می خندد ۵
لاله بر پای سرو چون منصور
مست در پای دار می خندد ۶
وقت مردن چوشمع، ابن حسام
بادلی پر شرار می خندد ۷
سبزه بر مرغزار می خندد ۱
غنچه ی دلگشای تنگ دهان
چون لب لعل یار می خندد ۲
ابر بر لاله زار می گرید
لاله بر کوهسار می خندد ۳
هرشکوفه که زینت چمن است
بر سر شاخسار می خندد ۴
الفتی هست با بنفشه مرا
کوچو من سوگوار می خندد ۵
لاله بر پای سرو چون منصور
مست در پای دار می خندد ۶
وقت مردن چوشمع، ابن حسام
بادلی پر شرار می خندد ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۵ - بیا بیا که در این خطه ی خراب آباد
گوهر بعدی:غزل ۵۷ - غمی دارم که وا گفتن نشاید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
