غزل ۳۵ - مپیچ در سر زلفش که سر به سر سوداست

مپیچ در سر زلفش که سر به سر سوداست
مرو به جانب کویش که در به در غوغاست ۱

دلا ز عشوه چشمش به گوشه ای بنشین
که چشم فتنه کنش دیده ای که عین بلاست ۲

هزار نقش خیال قدت بر آب زدم
بدان شمایل موزون یکی نیامد راست ۳

به سان سرو سهی بر کنار چشمه آب
خیال قد تو در چشمه سار دیده ماست ۴

ز بوی زلف تو در هر چمن که می پویم
نسیم غالیه گردان و باد مجمره ساست ۵

به هر طرف که شود سنبل تو نافه گشای
سخن ز مشک نگویم که ان حدیث خطاست ۶

رواست گر لب تو کام جان ابن حسام
روا کند که لبت جانفزای و کامرواست ۷