شاعر در این شعر به دنبال یافتن چیزهای گمشده مانند روشنی دیده، بهار خرم، دوستان عزیز و معشوق است. او از طبیعت و دیگران میپرسد که این گمشدگان کجا هستند و با توصیفهای زیبا از عناصر طبیعی و عاطفی، احساس دلتنگی و جستجو را بیان میکند.
متن شامل مفاهیم عاطفی و عاشقانه عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
غزل ۳۳ - دلا بپرس که آن روشنی دیده کجاست
بهارخرم و آن سرو سر کشیده کجاست؟ ۱
برو به باغ طراوت ز باغبان و بپرس
که از درخت تو ان میوه رسیده کجاست؟ ۲
دلم رمیده شد از دست دوستان عزیز
خبر دهید مرا کان دل رمیده کجاست ؟ ۳
کمد زلف تو دی با غزال چشم تو گفت
که آن فریفته آهوی دام دیده کجاست؟ ۴
کمد ابروی شوخت به بازوی من نیست
کسی که بازوی او آن کمان کشیده کجاست؟ ۵
نیافت چاشنیی از لب تو ابن حسام
کسی که شربت آن لب بود چشیده کجاست؟ ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.