غزل ۲۷ - بیا که بوی ریاحین دمید و گل بشکفت

بیا که بوی ریاحین دمید و گل بشکفت
صبا به زلف معنبر بساط سبزه برفت ۱

به باغ نرگس مخمور جام جم برداشت
به بزم گاه چمن لاله پر ، پیاله گرفت ۲

صبا به دست سحر گه به نوک نیزه خار
حریر گل بدرید و قبای غنچه بسفت ۳

میان سبزه سیراب عکس لاله ببین
که لعل ناب چگونه است با زمرد جفت ۴

شکفت گل ، می گلگون بده که موسم گل
حدیث توبه و تقوا حکایتی است شگفت ۵

ز بلبلان چمن پرس نکته توحید
که آشکار شود بر تو راز های نهفت ۶

خیال خواب برفت از دُماغ ابن حسام
که بلبل از هوس گل نمی تواند خفت ۷