خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق، زیبایی، و دل‌بستگی سخن می‌گوید. او با استفاده از استعاره‌هایی مانند بلبل و گل، یوسف و مصر، و زلف و تاری، احساسات عمیق خود را بیان می‌کند. همچنین، اشاره‌هایی به مفاهیم صوفیانه مانند خرقه و ناموس صوفی دارد. شاعر در نهایت با امیدواری و شادی به پایان می‌رسد.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و واژگان ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
غزل ۲۵ - ای خوش آن بلبل که گلزاریش هست
ای خوش آن بلبل که گلزاریش هست
خرمّا آن دل که دلداریش هست ۱
خرقه ناموس صوفی برکشید
زان که بر هر موی زنّاریش هست ۲
یوسف حسن تو را در مصر دل
بر سر هر کو خریداریش هست ۳
من نه تنها بسته زلف توام
صد چو من بسته به هر تاریش هست ۴
نرگس مستت چه خوش منظر گلی ست
لیکن اندر هر مژه خاریش هست ۵
بنده ام طوطی گفتار ترا
زانکه الحق طرفه گفتاریش هست ۶
شاد و خندان می رود ابن حسام
غالبا امید دیداریش هست ۷
خرمّا آن دل که دلداریش هست ۱
خرقه ناموس صوفی برکشید
زان که بر هر موی زنّاریش هست ۲
یوسف حسن تو را در مصر دل
بر سر هر کو خریداریش هست ۳
من نه تنها بسته زلف توام
صد چو من بسته به هر تاریش هست ۴
نرگس مستت چه خوش منظر گلی ست
لیکن اندر هر مژه خاریش هست ۵
بنده ام طوطی گفتار ترا
زانکه الحق طرفه گفتاریش هست ۶
شاد و خندان می رود ابن حسام
غالبا امید دیداریش هست ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۴ - مرا درد تو دایم هم نشین است
گوهر بعدی:غزل ۲۶ - دلبری دارم که دل در بند زلف و خال اوست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
