شاعر در این متن از درد عشق و غم یار میگوید و آرزوی فداکاری در راه معشوق را دارد. او از نگاه خیرهاش به لبهای معشوق و آه سوزانش میگوید و از خیال معشوق به عنوان مونس خود یاد میکند. شاعر در پایان، از خاک کوی معشوق به عنوان چیزی گرانبها و لطیف یاد میکند.
متن حاوی مضامین عاشقانه عمیق و احساسات شدید است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی ممکن است برای سنین پایین دشوار باشد.
غزل ۲۴ - مرا درد تو دایم هم نشین است
غمت پیوسته با جانم قرین است ۱
هوس دارم که در پای تو میرم
تمنای من از دولت همین است ۲
نظر بر پسته تنگ تو دارم
که چشم من به غایت خرده بین است ۳
عذار از دود آه من نگهدار
که آه سوزناکم آتشین است ۴
خیالت بر سواد دیده من
انیس مردم دریا نشین است ۵
نهفته گوشه چشمی به ما کن
که هر گوشه رقیبی در کمین است ۶
سر ابن حسام و خاک کویت
که لطفش خوشتر از ماء معین است ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.