خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی، با استفاده از استعارههای زیبا مانند شمع و پروانه، به توصیف جمال معشوق و تأثیر آن بر دل شاعر میپردازد. شاعر از نور معشوق، شادی وصل، و آرزوی ابدی شدن این لحظات سخن میگوید.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان کمسنوسال دشوار است. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی کلاسیک، مناسب مخاطبان با سطح درک بالاتر است.
غزل ۱۶ - ای جمال تو مرا شمع شب افروز امشب
ای جمال تو مرا شمع شب افروز امشب
شمع گو مشعله داری ز تو آموز امشب ۱
شمع را تاب تو چون نیست از آن می سوزد
گو چو پروانه درین سوز همی سوز امشب ۲
امشب از شمع رخت مجلس ما روشن شد
شمع گو چهر دلفروز میفروز امشب ۳
شبم از طلعت زیبای تو امشب روزست
کاش تا روز قیامت نشود روز امشب ۴
پارهای بردل صد پاره ما دوخت ز وصل
سوزن ناوک آن غمزه دلدوز امشب ۵
لب لعل تو به کام دل من داد بداد
بر مراد دل از اینم شده پیروز امشب ۶
شب اگر حادثه زاید چه عجب ابن حسام
به علی رغم جهان عیش بیندوز امشب ۷
شمع گو مشعله داری ز تو آموز امشب ۱
شمع را تاب تو چون نیست از آن می سوزد
گو چو پروانه درین سوز همی سوز امشب ۲
امشب از شمع رخت مجلس ما روشن شد
شمع گو چهر دلفروز میفروز امشب ۳
شبم از طلعت زیبای تو امشب روزست
کاش تا روز قیامت نشود روز امشب ۴
پارهای بردل صد پاره ما دوخت ز وصل
سوزن ناوک آن غمزه دلدوز امشب ۵
لب لعل تو به کام دل من داد بداد
بر مراد دل از اینم شده پیروز امشب ۶
شب اگر حادثه زاید چه عجب ابن حسام
به علی رغم جهان عیش بیندوز امشب ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۵ - پوشد ز زشک یلمق تو اطلس آفتاب
گوهر بعدی:غزل ۱۷ - چو فیض ابر به نم لاله را کلاه بشست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.