این شعر عاشقانه و عرفانی، با استفاده از استعارههای زیبا مانند شمع و پروانه، به توصیف جمال معشوق و تأثیر آن بر دل شاعر میپردازد. شاعر از نور معشوق، شادی وصل، و آرزوی ابدی شدن این لحظات سخن میگوید.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان کمسنوسال دشوار است. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی کلاسیک، مناسب مخاطبان با سطح درک بالاتر است.
غزل ۱۶ - ای جمال تو مرا شمع شب افروز امشب
شمع گو مشعله داری ز تو آموز امشب ۱
شمع را تاب تو چون نیست از آن می سوزد
گو چو پروانه درین سوز همی سوز امشب ۲
امشب از شمع رخت مجلس ما روشن شد
شمع گو چهر دلفروز میفروز امشب ۳
شبم از طلعت زیبای تو امشب روزست
کاش تا روز قیامت نشود روز امشب ۴
پارهای بردل صد پاره ما دوخت ز وصل
سوزن ناوک آن غمزه دلدوز امشب ۵
لب لعل تو به کام دل من داد بداد
بر مراد دل از اینم شده پیروز امشب ۶
شب اگر حادثه زاید چه عجب ابن حسام
به علی رغم جهان عیش بیندوز امشب ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.