غزل ۸ - ای غافل از بلای دل مبتلای ما

ای غافل از بلای دل مبتلای ما
جز مبتلا کسی نرسد در بلای ما ۱

ممکن نباشد از سر کوی تو رفتنم
آری مقیّدست به زلف تو پای ما ۲

حجاج اگر به کعبه بیت الحرم روند
ابروی توست قبله حاجت روای ما ۳

ما معتکف به کوی توایم از سر صفا
موقوف آنکه سعی کنی بر صفای ما ۴

دانم که درد عشق نباشد دوا پذیر
زحمت مکش طبیب ز بهر دوای ما ۵

روز ازل که شادی و غم قسم کرده اند
شادی جان ما که غم آمد عطای ما ۶

ابن حسام را ز دعا وصل تست امید
یا رب قرین کنی به اجابت دعای ما ۷