خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این ابیات از روزی که برایش همچون شب تاریک است شکایت می‌کند و از رنجش از مردم می‌گوید. او از روز روشن دلش می‌خواهد که نور نداند و اگر از او دور است، غمش را نیز دور نداند.
متن حاوی مضامین عمیق عاطفی و اندوهگین است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از زبان و اصطلاحات شعری کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۳۲۲ - ای روز مرا جز شب دیجور مدان
ای روز مرا جز شب دیجور مدان
امروز چو من ز خلق رنجور مدان ۱
ای روز دلم روز مرا نور مدان
گر تو دوری ز من غمت دور مدان ۲
امروز چو من ز خلق رنجور مدان ۱
ای روز دلم روز مرا نور مدان
گر تو دوری ز من غمت دور مدان ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۲۱ - نه روزم هیزم است و نه شب روغن
گوهر بعدی:شماره ۳۲۳ - کس را چو بنفشه سر فرو نارم من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
