خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از درد و غم ناشی از دوری یار و فرزند و رنج‌های زندگی شکایت می‌کند و از چرخ فلک می‌پرسد که تا کی باید این محنت‌ها را تحمل کند.
متن حاوی مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، استفاده از زبان و مفاهیم شعری ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامفهوم باشد.
شماره ۲۳۰ - تا کی غم یار و درد فرزند کشم
تا کی غم یار و درد فرزند کشم
بیمار فراق خویش و پیوند کشم ۱
تا چشم گشاده ام همی بند کشم
ای چرخ فلک محنت تو چند کشم ۲
بیمار فراق خویش و پیوند کشم ۱
تا چشم گشاده ام همی بند کشم
ای چرخ فلک محنت تو چند کشم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۹ - من دوش که از هجر تو در تاب شدم
گوهر بعدی:شماره ۲۳۱ - هر روز همی فلک به تیری زندم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
