خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از رنج هجران و جدایی از معشوق سخن می‌گوید و حالات عاشقانه و دردناک خود را توصیف می‌کند. او از بی‌تابی، بی‌خوابی، و اشک‌ریزی می‌گوید و خود را مانند شمعی می‌داند که در آتش عشق می‌سوزد.
این متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی کلاسیک، فهم آن را برای سنین پایین‌تر چالش‌برانگیز می‌کند.
شماره ۲۲۹ - من دوش که از هجر تو در تاب شدم
من دوش که از هجر تو در تاب شدم
جان تو که گر چو شمع در خواب شدم ۱
از دیده و دل در آتش و آب شدم
بر جام چو بر آینه سیماب شدم ۲
جان تو که گر چو شمع در خواب شدم ۱
از دیده و دل در آتش و آب شدم
بر جام چو بر آینه سیماب شدم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۸ - جان هر ساعت ز کار زاری دهدم
گوهر بعدی:شماره ۲۳۰ - تا کی غم یار و درد فرزند کشم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
