خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
معشوقه‌ی شاعر همچون شمع، دلش را به آتش کشیده و بر چهره‌ی او رنگ زردی از غم نشانده است. او در خواب است و شاعر را در دوری و سوختن رها کرده، تا صبح به سوختن ادامه دهد.
متن دارای مضامین عاشقانه‌ی عمیق و احساسات پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های شعری مانند سوختن و آتش نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۹۹ - معشوقه دلم به آتش انباشت چو شمع
معشوقه دلم به آتش انباشت چو شمع
بر رویم زرد گل بسی کاشت چو شمع ۱
او خفت و مراز دور بگذاشت چو شمع
تا روز به یک سوختنم داشت چو شمع ۲
بر رویم زرد گل بسی کاشت چو شمع ۱
او خفت و مراز دور بگذاشت چو شمع
تا روز به یک سوختنم داشت چو شمع ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۸ - تا از من می جهی چو دود از آتش
گوهر بعدی:شماره ۲۰۰ - آتش به سرم همی فرو ریزد عشق
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
