خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این بیت‌ها از عشق و جدایی سخن می‌گوید و با تشبیه خود به دودی که از آتش برمی‌خیزد، احساس سوزش و ناراحتی خود را بیان می‌کند. او از معشوقه‌ای با رخسار زیبا و زلف سرکش یاد می‌کند که با وجود جذابیت‌هایش، باعث ناخوشی او شده است.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی پیچیده است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد.
شماره ۱۹۸ - تا از من می جهی چو دود از آتش
تا از من می جهی چو دود از آتش
چون دود بر آتشم من ای دلبر کش ۱
با آن رخ دلفروز و زلف سرکش
خوش نیستی ای چو جهان ناخوش و خوش ۲
چون دود بر آتشم من ای دلبر کش ۱
با آن رخ دلفروز و زلف سرکش
خوش نیستی ای چو جهان ناخوش و خوش ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۷ - مسعود که بود سعد سلمان پدرش
گوهر بعدی:شماره ۱۹۹ - معشوقه دلم به آتش انباشت چو شمع
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
