خلاصه و ردهبندی سنی
16+
در این متن، شاعر بیان میکند که بندگی و وابستگی به معشوق برایش ارزشمند و خوشایند است، اما از محدودیتهای این بندگی نیز آگاه است و میداند که این وابستگی نمیتواند بینهایت باشد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و فلسفی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی بیشتری نیاز دارد. همچنین، استفاده از زبان و استعارههای ادبی ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۹۶ - چون بند تو بنده را همی پند بود
چون بند تو بنده را همی پند بود
دربند تو بنده تو خرسند بود ۱
لیکن پایش چه در خور بند بود
ور نیز بود غایت آن چند بود ۲
دربند تو بنده تو خرسند بود ۱
لیکن پایش چه در خور بند بود
ور نیز بود غایت آن چند بود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۵ - از مال فلک برهنه چون شیرم کرد
گوهر بعدی:شماره ۹۷ - گر صبر کنم عمر همی باد شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.