شمارهٔ ۷۹ - تقاضای تیول

خسروا بود و هست خواهد بود
روزگارت رهی و چرخ مطیع ۱

ملک را قدر تو سپهر بلند
عدل را همت تو حصن منیع ۲

نه ز طبع تو هست جود شگفت
نه ز خورشید هست نور بدیع ۳

هر مرادی که خواست بنده ز شاه
یافت بی هیچ رنج و هیچ شفیع ۴

ماند یک آرزو بخواهد گفت
چشم دارد همی ز رای رفیع ۵

این دو ده را که بنده را بخشید
تازه گردان کرامت توقیع ۶

گر همی بنده وقف خواهد کرد
بر همه مردمان شریف و وضیع ۷

شاه باشد در آن ثواب شریک
و هو عندالاله لیس یضیع ۸

تا همی بر سپهر آینه گون
سیر اختر بود بطی ء و سریع ۹

باد روشن شب تو همچون روز
باد خرم خریف تو چو ربیع ۱۰