این متن در مدح و ستایش خواجه عمید صاحب دیوان مولتان است. او به عنوان فردی فرزانه، آزاده، سخاوتمند، باکفایت، پرتلاش و فروتن توصیف شده است. شاعر از فضایل اخلاقی و هنری او تمجید کرده و بیان می‌کند که چنین شخصیتی در میان مردم یافت نمی‌شود. همچنین، شاعر ابراز خوشحالی می‌کند که به صحبت او راه یافته و از فراقش ناراحت بوده است.
این متن دارای مفاهیم عمیق اخلاقی و ادبی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، استفاده از واژگان و اصطلاحات کلاسیک ممکن است برای گروه‌های سنی پایین نامفهوم باشد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند از زیبایی‌های ادبی و پیام‌های اخلاقی آن بهره‌مند شوند.
شمارهٔ ۳۴ - مدح صاحب دیوان مولتان
فرزانه ایست کافی و آزاده ایست راد ۱
در عالم عطیت معطی چو او نبود
وز مادر کفایت کافی چو او نزاد ۲
چون ابر بر بساط سخا راد کف نشست
چون کوه در مصاف هنر پر دل ایستاد ۳
راهی که او سپرد به همت نکو سپرد
رسمی که او نهاد به حشمت نکو نهاد ۴
هرگز به هیچ مکرمت از خود عجب نکرد
روزی به هیچ تربیت از ره نیوفتاد ۵
نه چون تنگ دلان بفزایش نمود فخر
نه چون سبکسران به ستایش گرفت باد ۶
تا شد گشاده ما را یک در به صحبتش
بر ما ز شادمانی صد در فزون گشاد ۷
چونین که در فراقش بودیم بس غمین
والله که از وصالش هستیم سخت شاد ۸
پیوسته شاد باد که شادیم ازو همه
زو خرمیم سخت که در خرمی زیاد ۹
هست او چنانکه باید و چون او ز خلق نیست
بادا چنانکه خواهدو بدخواه او مباد ۱۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
