خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از شکوفه‌های بنفشه و سمن در بامداد پس از یک شب سرد و تاریک صحبت می‌کند و آن‌ها را به گنجینه‌های پنهان در دل زمین تشبیه می‌کند که گویی تمام زر و سیم خود را به رخ کشیده و سپس دوباره به خاک و سنگ تبدیل شده‌اند.
این متن دارای مفاهیم استعاری و شاعرانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان ادبی و تصاویر پیچیده، آن را برای مخاطبان با سطح درک بالاتر مناسب می‌سازد.
شمارهٔ ۳۳ - سمنزار
چون به بنفشه ستان کز شب دیجور زاد
تازه سمن ها شکفت ار نفس بامداد ۱
گویی هر زر و سیم که داشت در مغز دل
خاک به رخ برفشاند سنگ به دل در نهاد ۲
تازه سمن ها شکفت ار نفس بامداد ۱
گویی هر زر و سیم که داشت در مغز دل
خاک به رخ برفشاند سنگ به دل در نهاد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۳۲ - دیده نرگس
گوهر بعدی:شمارهٔ ۳۴ - مدح صاحب دیوان مولتان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
