خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری است که در آن شاعر از عشق و وابستگی عمیق خود به دوست یا معشوق سخن می‌گوید. او احساسات خود را با تصاویر زیبایی مانند مهر بر آب و نقش بر زیلو بیان می‌کند و از نیاز و وابستگی خود به دوست می‌گوید.

متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تصاویر شعری ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.

مشاهده کامل

شمارهٔ ۱۹ - به عمر کاک فرستاده

عمر کاک را که خواهد گفت
کای عزیز و گزین برادر دوست ۱

در هوای من اردل تو دوتاست
دل من در هوای تو یک توست ۲

مهر هر کس کهن کهن گشته
در دل من زمان زمان نو نوست ۳

برگ و پوست گشته ای با من
چون توانم نشست به برگ و پوست ۴

به تو محتاج گشته ام که مرا
پای بی زور و دست بی نیروست ۵

آنکه محتاج او نیم همه روز
مانده در پیش من چو دست آهوست ۶

برود آنکه زوست راحت من
نرود آنکه غصه من ازوست ۷

شدن او چو مهر بر آبست
ماندن این چو نقش بر زیلوست ۸

تو بر من به آمدن خو کن
که مرا خوست باز جستن دوست ۹
وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون) قالب: قطعه تعداد ابیات: ۹ ۴۴۴
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۸ - عرض بیچارگی و آرزوی گرمابه
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۰ - مدح ثقة الملک طاهر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.